TÜRKÇE İSİM REHBERİ

İsmail Erdal’ın Kaleminden

İsim, Milletin Kök Sesidir

Bir çocuğa verilen isim; bir kelime, bir sesleniş ya da bir alışkanlık değildir.

İsim, kültürün en derin damgası; hafızanın, kimliğin, aidiyetin başlangıç noktasıdır.

Dil, bir milletin ruhudur; isim ise o ruhun çocuğa dokunan ilk kelimesidir.

Bugün ülkemizde kullanılan birçok ismin kökeni sanıldığından çok farklıdır.

Bazin isimler Arapça zannedilir ama gerçekte İbranice (Yahudi) kökenlidir.

Bazılarının anlamı ise Türk kültürünün temizliğine, sadeliğine ve doğallığına hiç uymaz.

Bu nedenle önce birkaç yanlış bilinen örneği hatırlatmak gerekir:

İbranice (Yahudi Kökenli) İsimler

 • Gabriel → Cebrail (Tanrı’nın gücü)

 • Michael → Mikail (Kim Tanrı gibidir?)

 • David → Davud (Sevgili)

 • Isaac → İshak (Gülen)

 • Jacob → Yakup (Topuğunu tutan)

 • Josef → Yusuf (Artış, bolluk)

 • Elias → İlyas (Tanrı’m benimdir)

 • Noah → Nuh (Dinlenmek)

 • Eve → Havva (Yaşatan)

Arapça İsimler ve Gerçek Anlamları

 • Ayşe – Arapların ev hizmetçisi kızlara verdiği ad

 • Fatma – Sütten kesilmiş

 • Hatice – Erken doğmuş

 • Zeynep – Tombul

 • Osman – Yılan yavrusu

 • Hüseyin – Küçük güzel

 • Hasan – Güzel, iyi

Bu isimler bir dinin değil, bir etnik kültürün ürünüdür.

Biz ise Arap değil, Türk milletiyiz.

İnancımızı yaşarız, saygımızı veririz, ama köklerimizi başka milletlere teslim etmeyiz.

Çocuğuna verdiğin isim, onun omzuna yüklediğin kimliktir.

Bir milleti asimile etmenin ilk adımı isimlerini değiştirmektir.

Dilini kaybeden özünü kaybeder; özünü kaybeden ise vatanını koruyamaz.

Ben de bu rehberi, ailelerin çocuklarına isim seçerken Türkçenin köklü, temiz, güçlü adlarına yeniden yönelmesi için hazırladım.

TÜRKÇE KIZ İSİMLERİ