Türkiye tarihinin en acı ve en yıkıcı felaketlerinden biri olan 17 Ağustos 1999 Marmara Depremi’nin bugün 27. yıl dönümü. 27 yıl önce gece saat 03.02’de merkez üssü Kocaeli’nin Gölcük ilçesi olan 7,4 büyüklüğündeki sarsıntı, tüm Türkiye’yi yasa boğdu.
Sadece 45 saniye süren deprem; Kocaeli, Sakarya, Yalova, İstanbul, Bursa, Bolu ve Eskişehir başta olmak üzere geniş bir coğrafyayı doğrudan etkiledi. Resmi verilere göre 18 binden fazla vatandaşımızın yaşamını yitirdiği, 48 binin üzerinde kişinin yaralandığı ve yüz binlerce konut ile iş yerinin ağır hasar gördüğü felaketin izleri aradan geçen çeyrek asrı aşkın süreye rağmen silinmedi.
Anma Törenleri ve "Deprem Gerçeği" Vurgusu
Bugün, depremin merkez üssü Gölcük başta olmak üzere Sakarya, Yalova ve İstanbul’un yanı sıra Türkiye’nin pek çok noktasında hayatını kaybeden vatandaşlarımız için anma törenleri düzenleniyor. Deprem saatinde dualarla anılan kurbanlar için düzenlenen programlarda, afete hazırlık ve kentsel dönüşüm konularının hayati önemi bir kez daha gündeme taşındı.
17 Ağustos felaketi; zorunlu deprem sigortası (DASK) uygulamasından yapı denetim mevzuatlarına, modern arama-kurtarma teşkilatlanmasından afet bilincine kadar Türkiye'de afet yönetiminin dönüm noktası oldu. Ancak uzmanlar, beklenen olası Marmara depremine karşı binaların güçlendirilmesi ve dirençli kentler oluşturulması hedeflerinde zaman kaybetmeden adımlar atılması gerektiğine dikkat çekiyor.
Gölcük’ten yükselen ve hafızalara kazınan "Sesimi duyan var mı?" nidası, 27 yıl sonra bugün de deprem gerçeğine karşı her an hazırlıklı olmamız gerektiğini hatırlatan en güçlü uyarı olarak tazeliğini koruyor.
