Taşova Net Haber | Taşova Gazetesi - Son Dakika - Taşova Haberleri -
HV
01 MART Cuma 20:44

HATIRALAR GELİP DİKİLİYOR BAŞIMA (Enver Seyhan)

Enver Seyhan
Enver Seyhan
Giriş Tarihi : 09-02-2024 10:02

Dedemden bana kalanlar yani hatıralar peşimi bırakmadı bu yaşıma kadar, bırakmayacak gibi de. Dedemle babaannem beni daha üç beş aylık iken alıp yaylaya götürmüşler. Göbek bağımı yaylada bağlamışlar. Valide bugün dahi anlatır durur konu açılınca. Benim sayemde cennet misali yaylayı da gidip görmüş dünya gözüyle. Bildiğim validenin kabilesi yayla kültüründen uzaktı; onlar dedeleri Sohu Ahmet’in işine sarılmışlar, kapılarından keçi sürüsünü eksik etmemişler. Mesela annemin merakı ve hikayesi hâlâ keçi üstünedir.

Zaman gelip geçiyor, hayat şartları değişiyor elbette. Aklım erdiğinde Sohuların kapısında koyun sürüsü vardı. Rahmetlik Bahri dayımın da koyun beslediğini biliyorum. Bizim kabile gibi bahar geldiğinde yaylaya çıktıklarına şahit olmadım.

Ataları Erzurum’dan kalkıp gelmişler, Ladik’in Kızoğlu köyüne yerleşmişler. Kızoğlu köyüne hangi devirde konup yerleştiler, orada kaç yıl hayat sürdüler, niçin kalıcı olamadılar da yeniden sökün ettiler, göç yoluna düştüler; bu çeşit sorulara cevap verecek kimse kalmadı geride. Her göçün ardında gözü yaşlı bağrı yaralı kimseler kalır muhakkak. O devrin insanları uzak iklimlerden birbirlerini gönül gözüyle selamlıyorlardı, gönül meydanında buluşuyorlardı; kim bilir? Gurbet türküleri nice yanık yaralı nice dertli kederli duygular taşır bu sebeple içinde; hikayesi hem eskidir hem de acıdır.

Köye gelince yerleştikleri mevkiye zamanla Evinardı adını vermişler. Sohunun kız kardeşleri de varmış ama onlar bütün kız çocukları gibi gelin gittikleri kapılarda unutulmuşlar! Evinardı oğlan çocukları arasında pay edilmiş Sohu ölünce. İki oğlu şehit düşmüş cephede. Hasan kalmış geriye, o da bir fırsatını bulup cepheden kaçtığı için. Karısını tanıdım dünya gözüyle; Kara Fadik derlerdi namına. Köyün ilk imamının torunu olduğunu biliyorum. Bugün sülale Hasan oğlu Abdullah ile Mustafa oğlu Koca Memmed sülbünden devam ediyor.

Ladik soğuk iklim kuşağında bir şehir. Ancak coğrafya hayvancılık yapmaya elverişli. Ekip dikmek mesele olduğu gibi hayvancılık yapmak da mesele o devirlerde. Çünkü yer yurt edinmek zor; şartlar zorluyor. Muhakkak insanların evlerini, barklarını, belki analarını babalarını, kardeşlerini, akrabalarını bırakıp göç etmelerinde, alıştıkları çevreden ayrılmalarında kendilerince nedenleri vardır. Ayrıca toplumun çoğunluğu kırsalda yaşıyor ve geçimleri toprağa bağlı. Töre çadır kültürünü emrediyor; belki de göç olgusundan dolayı.

Dedem Emin Çavuş konuşmayı anlatmayı muhabbeti sohbeti seven bir şahsiyetti. Etrafı tarafından da sevilir sayılırdı çünkü itimat edilen bir kimseydi, köyde ehl-i vukuftu. Ağzından çok duydum; “bugün yine Elekçi Ahmed’in abasını yamadım” dediğini. Yani ailevi veya harici meselelere çözüm üretmek için bir yerde, bir ortamda bulunuyor ve orada karar mercii olmuş oluyor. Anlaşma sağlanmasına, sorunun giderilmesine yardım ediyor bizatihi. Ladik’te okumuş; daha okulu bitiremeden, son sınıfta iken babası “malımın başında kimse yok, seni ben okutacağım” diyerek okuldan almış. Dedemin kendinden büyük iki ağası var fakat babası dermiş ki; “onlara elim yetmiyor, sözüm geçmiyor.”

Böylece dedem babasının koyun sürüsünün ardında 25 sene çobanlık yapmış. Hatta 15 yaş küçük yazdırmış babası da 35 yaşında gitmiş askere. Tevellüdü 1920 yazıyor mezarında. Askerliğe Samsun’da başlamış ve dağıtımda Van’a düşmüş yolu. Hem Osmanlı Türkçesi ile hem de bugünkü harflerle yazıp okuduğu için daha Samsun’da Çavuş kolluğu takmışlar. Van’da askerde futbol oynadığını söylerdi. Çünkü o yıllarda 1940’da kaç kişi okuyor yazıyor veya liseden terk! Dedem askerde lisede okumasının faydasını görüyor.

Bir gün babası otururlarken dedeme:

“Aynayı getir bana Emin” diyor.

Dedem aynayı getiriyor ve babasına uzatıyor. Aynaya bakınmaya başlıyor ve dedeme dönüp diyor ki:

“Burnum eğilmiş sağ yana -veya sol yana. Dikkat edin çünkü ölümüm yakın!”

Dedemden bu mevzuyu birkaç kere dinlediğimi anımsıyorum. Kocanamın “gazelerin -kazaların imamı” mecazıyla tarif ettiği Mehmet Hoca Efendi, dedeme söylediği gibi uzun sürmüyor ve bir müddet sonra 1946 yılında bu dünyadan göçüyor. Dedem ise babasından 45 sene sonra, amcamın ifadesine göre 90 yaşında, 1990 yılında Mayıs ayında bu yalan dünyaya veda ediyor. Dedemin özelliği gani gönüllü bir şahıs olmasıydı. Mustafa eniştemin köye tatile geldiği 2016 yılında kahvenin balkonundaki sohbetimizde söylediği gibi 190 cm boyunda sakin tabiatlı bir adam

YORUMLAR
DİĞER YAZILARI İKİ YÜZ SENE ÖNCE YEMİŞEN BÜKÜ KÖYÜ (ENVER SEYHAN) Enver Seyhan – Kadıköy Gücük ayı 1439 ( Enver Seyhan ) KIŞLAK KORAMU Karye-i Koramu SONUSA (ENVER SEYHAN) PLAN PROĞRAM ARKA PLÂN (Dünya görüldüğü gibi değil asla!) Köy Minibüsü Bu Vatan Kimin? (Enver Seyhan) HASBİHAL (ENVER SEYHAN) KONUŞALIM MI ( ENVER SEYHAN) ANTİK ERBAA’DA BAKIR İSTİHSALİ (Sonusa Yöresinde İlk Tunç Devri) Yedi bin yıl önce Sonusa – Erbaa yöresinde insan yaşamı vardı…( ENVER SEYHAN ) OLUKLU MUKAVVA ADI MACERA, NAMI DOLAR MANİ Manici (Enver Seyhan) NASIL ANLATILIR (ENVER SEYHAN) RADYO (Enver Seyhan) SOKU TAŞI (ENVER SEYHAN) HER CANIN HİKAYESİ BAŞKA.. Enver Seyhan ŞAKA GİBİ HEMİ… (Enver Seyhan) PARA : VAY SOYKA! (ENVER SEYHAN) RECEP AĞA İLE SOHBET (Enver Seyhan) DERDİ Kİ: Cahil Cesur Olur! (Enver Seyhan) TAŞOVA KÖYLERİNDE YER ADLARI PONTUS MESELESİNE DAİR (ENVER SEYHAN) ÖMÜR KISA (Enver Seyhan) “Eşşek ağmasa taş gurbete gitmez.” (Enver Seyhan) TAŞOVA, NAHİYE ve KASABALAR ile KÖYLERİN TARİHÇESİ (Enver Seyhan) TELAŞ TALAŞ (Enver Seyhan) GARİP BİR YAZI (Enver Seyhan) DAR AYAKKABI (Enver Seyhan) SEPETLİ KÖYÜ 1574 (Enver Seyhan) DÜNYA DÖNÜYOR Olan insanlığa oluyor (Enver Seyhan) DESTEK ÇAYI VADİSİ (ENVER SEYHAN) BİR ZAMAN SİZİN KÖY HAYAT BİR HİKAYEDİR GÜRSU KÖYÜ ve KIYMETLİ HATIRALAR TAŞABAD 1840 AMASYA DEDİM DE ATABEY SÜLALESİ SEPETLÜ ÇİFTLİĞİ - HADDADİ ÇİFTLİĞİ - SÜLEYMAN AĞA ANILARLA ADIM ADIM Oba Köyü GEÇMİŞE DAİR YENİDEN YERKOZLU KÖYÜ YEŞİLYURT (Sepetlioba) KÖYÜNDE ÖĞRETMENLİK YAPAN ŞAHISLAR MEMLEKETTE KARA ÇORBA YİYEMEDİM Enver Seyhan SAKIN APRUL'UN 5'İNDEN İnsanlar ve Bayramlar “Yol özgürlüktür!” HATIRA DEFTERİ TÜRKLERE DAİR Enver Seyhan YAŞAM - GEÇİM 20 Ekim 1935 Genel Nüfus Sayımı ve Amasya AMASYA GÜNLERİ'nden İlk Gün İzlenimlerim "Ustada Kalırsa Bu Öksüz Yapı" Sayım -Tahrir Defterlerine Göre Bölgemizde Nahiyeler ve Köyler Her Hikaye Biraz Yarımdır Umarım bu hikaye yarım kalmaz ZİĞDİ – KARAYAKA NAHİYESİ KÖYLER VE HANE SAYILARI Sene: 1838 ve 1840 GEÇMİŞTEN, GELECEĞE ERBAA ve TAŞOVA.. Enver Seyhan KARYE-İ SEYYİDLÜ TAŞÂBAD Nahiyesi Nüfus Defteri Kayıtları: GELENEKLER ve KÖYLER AKILDA KALANLAR VE YAŞAM HİKAYELERİNDEN KESİTLER YEŞİL DOMATES: KAVATA 1838 Yılı TAŞÂBAD Nahiyesi Nüfus Defteri Kayıtları Mehmet Akif'in Annesi TAŞOVA TARİHİ Enver Seyhan TOKAT'TAN GİTMEK Mİ GEREK? Taş Medeniyettir! AMASYA’DA “BİR İNCİ”: 63 KÖYÜ İLE TAŞOVA Boraboy Gölü Normal Bir Göl Değildir... AMASYA’NIN “ALPASLAN” İLÇESİ BİLEYİ TAŞI TAŞOVA İLE İLGİLİ NOTLARIMDAN BAKİYE -HÜLASA- Kıtlık Kapıyı Çalmadan… BOŞLUĞA BAKAN PENCERELER... BALDIRAN YENİ BİR “TABİAT PARKI”MIZ OLABİLİR… SONİSA KAZASI TARİHİ-3
Reklamı Geç
Advert